به اندازه نقص قيمت تاوان بدهد . هر گاه بنده جنايت بر كسى زند بر مولى چيزى نيست اما اگر مولى ديه جنايت را بدهد مىتواند بنده را از قصاص برهاند . فصل هفتم در آن چه سبب ضامن شدن ديه است ضمان ديه به دو چيز است يكى به مباشرت جنايت كه بدست خود جنايت كند دويم به تسبيب كه به عمل او سببى فراهم شود و آن سبب بىمباشرت او موجب قتل يا نقص كسى شود مباشرت مانند آن است كه طبيب علاج بيمار كند و بيمار از علاج او تلف شود و امروز اطبا اين حكم را نمىپسندند اما حكم شرع همين است و طبيب بايد بداند كه علاج او كشنده نيست تا حق علاج داشته باشد اما مىتواند پيش از علاج تبرى خواهد و ضمان از خويش دفع نمايد و انسان هنگام خواب اگر بر كسى بغلطد و او را تلف كند ضامن ديه است كسى